Project interlevensbeschouwelijke dialoog over migratie

Met de vijfdejaars werkten we ook dit schooljaar rond het thema migratie en de vluchtelingenproblematiek. Vanuit de levensbeschouwingen valt daar immers veel over te vertellen. Hoe ga je immers om met de hulpvraag van zovele mensen? Is dat enkel een zaak van de overheid of heb je ook als individu of (deel)gemeenschap een verantwoordelijkheid? Dit is geen vraag waar een eenvoudig antwoord op te geven is maar die wel ieder van ons aangaat. Na een inleidende les waarin de leerlingen de visie van hun eigen levensbeschouwing beter leerden kennen trokken we met zijn allen naar Foyer, een centrum dat reeds jaar en dag ondersteuning biedt aan nieuwkomers. We speelden er een inleefspel: de leerlingen kropen in de huid van een nieuwkomer in Brussel. Met welke uitdagingen worden zij geconfronteerd? Hoe bepalen de situatie in hun thuisland en hun beweegredenen om de stap te wagen hun kansen op een succesvolle asielaanvraag?

 We leerden onder meer dat je weerbaar moet zijn maar soms ook geluk moet hebben: wie beoordeelt je aanvraag? Hoeveel steun krijg je hier van mensen die je toevallig tegen het lijf loopt of van sympathisanten? Blijkbaar hebben ook wij als individu een rol te spelen… Zo bleek ook uit de klassikale uitwisseling waar we dit project mee afrondden. Emilie Boedts (5 Economie – Moderne Talen) schreef achteraf enkele bedenkingen neer:

 “Op 19 maart zijn we met alle leerlingen van het vijfde jaar naar Foyer gegaan. Daar verdiepten we ons in het thema ‘vluchtelingen’. We plaatsten onszelf in de schoenen van migranten die dagelijks in België aankomen. Dit leidde tot een boeiend gesprek over de uitdagingen die vluchtelingen tegenkomen. Hoe kunnen wij als individu helpen bij de integratie van mensen die alles kwijt zijn gespeeld en die moesten vluchten om te overleven? De vluchtelingencrisis heeft immers een grote invloed op onze samenleving. Het is onze taak om de noodsituatie aan te pakken. Geen enkele mens zou door een tekort aan voedsel, medische bijstand of basisrechten moeten sterven. Maar helaas gebeurt het wel en dat heeft ook een impact op de persoonlijke levenssfeer van elk van ons. Migranten zijn onze broeders en zusters, zij hebben steun nodig. Is het niet onze taak om hen een beter, fatsoenlijker en meer welvarend leven te bieden? Maar onze maatschappij verwacht ook telkens iets terug van migranten die we ook helpen om te integreren. Als leerling katholieke godsdienst vind ik het belangrijk om de zeven werken van barmhartigheid te respecteren, in het bijzonder het herbergen van de vreemdelingen. Ik vind dit heel toepasselijk in deze migratiecrisis, maar het is ook een algemeen menselijk principe om mensen die in nood zijn onze hulp en steun te bieden.”

 Emilie Boedts (5 Economie – Moderne Talen) en Robrecht Dehaen (Leerkracht RKG)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .